h

Keti Koti

1 juli 2020

Keti Koti

Foto: SP

Keti Koti is de dag waarop we stil staan bij het breken van de ketenen oftewel de afschaffing van de slavernij. Als een van de laatste landen schafte Nederland de slavernij af. Dit gebeurde officieel in 1863 maar de mensen moesten nog tien jaar doorwerken onder vreselijke omstandigheden. De slavendrijvers kregen ook nog een compensatie voor de afschaffing van de slavernij. Vandaag is een dag van herdenking en bezinning maar ook viering van de afschaffing van de slavernij.

Een bijzonder jaar
Maar dit jaar is het anders dan normaal: geen grootst herdenking in het Oosterpark en geen Memre Waka, de herdenkingstocht langs grachtenpanden die een duidelijke link hebben met het slavernijverleden van Amsterdam. Vorig jaar legde ik nog samen met SP’er Regirla Spoor een krans bij de herdenking op 30 juni bij het Surinameplein, de ceremonie van besef. Dit jaar is dat niet mogelijk en dat voelt wrang. Het is belangrijk om op een dag als deze samen te zijn, samen te herdenken en daarna samen te vieren.

Maar het is ook mooi om te zien dat er  initiatieven zijn als online lezingen, online herdenkingen en de Keti Koti Dialoog Tafel die tassen uitdeelt om met elkaar het gesprek te voeren. Dit gesprek is namelijk ontzettend belangrijk. Gelukkig neem ik vanmiddag deel aan een Keti Koti Dialoogtafel in de H-buurt in Zuidoost. Het is niet alleen ontzettend belangrijk om met elkaar deze geschiedenis te bespreken, maar ook om te kijken wat de effecten van ons slavernijverleden nu zijn en hoe institutioneel racisme aanwezig is in onze samenleving.

Racisme is namelijk niet iets van vroeger, maar ook in het hier en nu aan de orde van de dag. Denk aan de belastingdienst met de toeslagenaffaire, waar belastingambtenaren de opdracht kregen te discrimineren op afkomst. Of aan uitzendbureaus en makelaars die discrimineren op bestelling van de koper. Niet voor niets staat er een beweging op van jonge mensen, geïnspireerd door de protesten in de Verenigde Staten, die een einde eisen van institutioneel racisme. 

Wat we doen en wat we moeten doen
Ik ben er trots op dat we ons als SP hebben ingezet voor mystery guests tegen arbeidsmarktdiscriminatie en discriminatie op de woningmarkt. Dat we samen met Groenlinks en PvdA een nationaal slavernijmuseum voor elkaar hebben gebokst. Want zonder kennis van onze gezamenlijke geschiedenis kunnen we niet werken aan een gezamenlijke toekomst. Of het beeld van Martin Luther King in Amsterdam Zuid dat dankzij inzet van SP-raadslid Tiers Bakker mag blijven staan. Maar laten we nu vooral doorpakken. Want als Keti Koti ons iets leert, is het hoe gruwelijk het kapitalistische systeem met mensenrechten om kan gaan. Deze lessen nemen we mee om samen te leven en strijden tegen racisme, discriminatie, segregatie en alle vormen van onrechtvaardige ongelijkheid. Een andere wereld is mogelijk!

Reactie toevoegen

(If you're a human, don't change the following field)
Your first name.
(If you're a human, don't change the following field)
Your first name.

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

U bent hier