Het overlijden van John Schoonhoven, strijder van de Semeynstraat

John Schoonhoven, strijder van de Amsterdamse Sinjeur Semeynstraat, is dood. Hij werd 78 jaar oud. De “waanzin”, zoals hij het sloop/nieuwbouwproject van Rochdale in de Kolenkit-Midden noemde, is hem te veel geworden. De Socialistische Partij eert deze onverschrokken huurder en medestrijder.

Door Sjerp van Wouden, SP Amsterdam West

Voor de deur van Sinjeur Semeynstraat 31-3 delen enkele buurtbewoners verhalen en ervaringen met elkaar over John en over de strijd als ik aangefietst komt. Want wie John zei, zei strijd, en wie streed kon niet om John heen. Ze waren de afgelopen jaren onlosmakelijk met elkaar verbonden geraakt. John deed dat nooit uit bitterheid, maar uit liefde voor waar hij al 73 jaar woonde en de mensen van de straat. Rochdale wilde dat hij verhuisde, maar hij is gestorven in zijn eigen geliefde huis.

John en Nabila in Slagharen

Nabila, die als zijn onderbuurvrouw is opgegroeid, had de SP al gevraagd of we hem nog hadden gesproken recent. Ze maakten zich zo zorgen. De buurt had ‘m zien lijden onder de spanning, dat het niet goed met hem ging. De directeur van Rochdale was nog verteld door de buurtbewoners dat John Schoonhoven hard achteruit ging vanwege de druk op hem dus dat ze voorzichtig met hem moesten zijn. Rochdale kondigde een kort geding èn een bodemprocedure aan tegen John. Toen ik twee weken terug bij hem op bezoek ging vanwege die rechtszaken zei hij woest te zijn en strijdbaar. Voor John was de discussie over de sloop/nieuwbouw nog niet gesloten. Zijn steekhoudende bezwaren waren nooit serieus behandeld door Rochdale.

“Ik ging medicijnen halen maar die werden niet vergoed, John kwam toevallig aangelopen, en betaalde die voor mij” vertelt Bouchra voor de deur. Ze is boos en aangedaan over Johns dood. “Wel tot mijn 25^e kwam hij met tassen vol Sinterklaascadeau’s naar ons toe. Hij was mijn tweede vader,” vertelt Nabila. Dankzij het actievoeren waren voor vele buurtbewoners reeds  – maar nog niet voor iedereen! – vervangende woonruimtes, soms zelfs in de buurt, geregeld met een beloofde terugkeergarantie. Ze hadden zelfs afgedwongen dat John mee kon naar de straat erachter, naast Nabila en haar moeder, die hij al een halve eeuw kon. John kon het maar niet verkroppen zijn Semeynstraat achter te laten, ook in de wetenschap dat nog niet voor iedereen een oplossing was gevonden. Hij was hun trouw. Nu was hij bijna zo ver. Als jongetje van 5 was hij nog achter de verhuiswagen aangehold, de Semeynstraat in.

John was een ambtenaar voor de gemeente Amsterdam geweest. Daar was hij enorm trots op. En zijn muziekverzameling, wat een omvang zeg. Veel singer-songwriter, zachte muziek, een beetje rocken mocht wel. Waar hij mogelijk net zo trots op was, was dat toen hij onrechtmatig ontslagen werd bij de gemeente, hij hen het gerechte sleepte en de vloer met hun aanveegde. Als je John tegenover je had dan kon je je borst natmaken, want hij had alle relevante informatie en gegevens bewaard en gearchiveerd. Veel wist hij ook uit het hoofd. Een waanzinnig oog voor detail had de man en als er iets technisch gezien niet klopte, dan viel hem dat niet alleen op, hij moest en zou er een punt van maken. John zorgde er voor dat hij gehoord werd.

Bij de SP werd John al gauw een bekende naam. Een gesprek met hem was dan ook wel altijd een memorabele gebeurtenis, zoals de hele buurt wel weet, want een man van weinig woorden was hij niet. Mijn eerste gesprek met hem over het sloop/nieuwbouwproject duurde wel 4 uur. John was dus met andere woorden een mooi, lief, complex mens dat enorm veel heeft betekent voor de buurt en we gaan hem verschrikkelijk missen.

De afgelopen jaren zijn wij in Nederland in het groot en in het klein allemaal tegen het systeem gelopen. Het systeem van toeslagen, belastingen, uitkeringen, huizen, noem maar op. De overheid en de bedrijven denken vanuit de “systeemwerkelijkheid” maar wij wonen in de mensenwerkelijkheid. De echte werkelijkheid, waarin hun systemen ons pijn en verdriet doen. Hoe kan het dat Rochdale niet één, maar wel twee rechtzaken aangekondigd had tegen John? Een man waarvan hun directie in het gezicht was verteld dat hij er aan kapot ging?

Uit respect voor John eisen wij van Rochdale dat alle overgebleven huishoudens in de Schaapherderstraat en de Sinjeur Semeynstraat een daadwerkelijk passende verhuisoplossing krijgen. Dat deze huizen niet door de strot gedouwd krijgen, maar mensen nu eindelijk goed worden begeleid. Wat we eigenlijk al hadden afgesproken, Rochdale. Mensen gaan kapot door dit project.

In de AT5 mini-docuserie over het sloop/nieuwbouwproject kwam John uiteraard ook langs:

Jon wil niet verhuizen, maar zijn woonblok wordt gesloopt – DAAR GAAT DE BUURT

Uitvaart
De afscheidsplechtigheid zal plaatsvinden op woensdag 1 april om 13:00 in de Sint Petruskerk, Spaandammerdijk 687 in Amsterdam. Aansluitend zal de ter aard stelling plaatsvinden op de begraafplaats van de kerk.

Sjerp is te bereiken op 0616541143.